Penggunaan Bahan Pembelajaran Digital dalam Sesi Pembelajaran Teori di Kolej Vokasional: Satu Kajian Tindakan terhadap Minat, Penglibatan dan Pencapaian Pelajar

Abstract

Vocational college students typically show greater interest in practical workshop activities than in theory lessons, which weakens their grasp of the concepts underpinning those practical skills. This action research examined student acceptance of digital learning materials in theory lessons and documented the changes in engagement and achievement recorded over the intervention period. The study followed the Kemmis and McTaggart action research model in one Malaysian Vocational Certificate class at a vocational college in Selangor. The intervention combined instructional videos, multimedia slides, online interactive quizzes and a digital learning application used in a structured manner during theory sessions. Three data sources were used: an initial online needs survey (n = 22), a five-item five-point Likert feedback form (n = 14), and a comparison of Test 1 and Test 2 marks (n = 34). The feedback form recorded an overall mean of 4.53 (SD = 0.49) with a Cronbach's alpha of 0.814, while the item on satisfaction with the time allocated to teaching and learning recorded the lowest mean at 4.29 (SD = 0.83). The class mean mark rose from 86.12 to 91.91, an increase of 5.79 marks. The findings indicate high acceptance of the approach, but the single-group design without a control group does not permit any causal conclusion. Time allocation for theory sessions emerged as the aspect most in need of improvement. The study contributes a transparent practitioner record from a TVET classroom and argues for a controlled design in subsequent work.

Abstrak: Pelajar kolej vokasional lazimnya menunjukkan minat yang lebih tinggi terhadap aktiviti amali berbanding sesi teori, dan keadaan ini menyukarkan penguasaan konsep yang menjadi asas kepada kemahiran praktikal. Kajian tindakan ini bertujuan meninjau penerimaan pelajar terhadap penggunaan bahan pembelajaran digital dalam sesi teori serta merekodkan perubahan tahap penglibatan dan pencapaian yang berlaku sepanjang tempoh intervensi. Kajian dijalankan mengikut model kajian tindakan Kemmis dan McTaggart terhadap satu kelas pelajar Sijil Vokasional Malaysia di sebuah kolej vokasional di Selangor. Intervensi melibatkan video pembelajaran, slaid multimedia, kuiz interaktif dalam talian dan aplikasi pembelajaran digital yang digunakan secara berstruktur dalam sesi teori. Tiga sumber data digunakan: tinjauan keperluan awal dalam talian (n = 22), borang maklum balas pelajar lima item berskala Likert lima mata (n = 14), dan perbandingan markah Ujian 1 dan Ujian 2 (n = 34). Borang maklum balas mencatatkan min keseluruhan 4.53 (SP = 0.49) dengan alfa Cronbach 0.814, manakala item berkaitan kepuasan terhadap jumlah masa pengajaran dan pembelajaran mencatatkan min terendah iaitu 4.29 (SP = 0.83). Purata markah kelas meningkat daripada 86.12 kepada 91.91, iaitu kenaikan 5.79 mata markah. Dapatan menunjukkan penerimaan yang tinggi terhadap pendekatan ini, namun reka bentuk satu kumpulan tanpa kumpulan kawalan tidak membenarkan sebarang kesimpulan sebab akibat dibuat. Peruntukan masa bagi sesi teori dikenal pasti sebagai aspek yang paling memerlukan penambahbaikan. Kajian ini menyumbang satu rekod pelaksanaan yang telus bagi amalan bilik darjah di institusi TVET dan mencadangkan reka bentuk berkawalan bagi kajian lanjutan.